Bu eser, merkezden dışa doğru ilerleyen eş merkezli dairelerin oluşturduğu dairesel bir kompozisyona sahiptir. Dairenin yüzeyi açık ve koyu renkli alanlarla sekiz radyal dilime ayrılarak güçlü bir geometrik düzen oluşturmuştur. Her bir dilim yaklaşık 45 derecelik açı ile merkezde birleşerek eserde belirgin bir dönel simetri meydana getirmektedir. Merkez çevresinde yer alan küçük dairesel motifler ve dış kenarda tekrar eden halkasal form, kompozisyonda ritim ve süreklilik duygusunu güçlendirmektedir. Bununla birlikte el işçiliğine bağlı küçük farklılıklar, matematiksel düzen içinde doğal bir çeşitlilik oluşturarak esere organik bir karakter kazandırmaktadır. Böylece çalışma, açı, simetri ve örüntü ilişkisini geleneksel örgü tekniği içinde dengeli bir biçimde yansıtmaktadır.