Bu eser, merkezden dışa doğru genişleyen eş merkezli dairelerin oluşturduğu sade bir dairesel kompozisyona sahiptir. Kahverengi zemin üzerinde yer alan beyaz ve turuncu küçük motifler, dairesel yüzey boyunca belirli aralıklarla konumlanarak ritmik bir tekrar oluşturur. Bu motifler dairenin çevresinde yön duygusu oluşturarak kompozisyona hareket kazandırmaktadır. Motiflerin sınırlı sayıda ve düzensiz aralıklarla yerleştirilmesi, matematiksel bir simetriden çok dengeye dayalı bir asimetri yaratmaktadır. Böylece eser, dairesel geometri ve tekrar kavramlarını minimal bir görsel dil içinde yorumlayan sade ve dengeli bir kompozisyon sunmaktadır.