Bu eser, merkezden dışa doğru ilerleyen eş merkezli dairelerin oluşturduğu sade ve düzenli bir kompozisyon sunmaktadır. Gri ve mavi renklerin dönüşümlü biçimde kullanılması, dairesel katmanlar boyunca devam eden ritmik bir örüntü meydana getirmektedir. Renklerin halka biçiminde tekrar etmesi, kompozisyonda güçlü bir dairesel süreklilik ve görsel akış hissi oluşturur. Bununla birlikte renk geçişlerinin belirli noktalarda kesintiye uğraması, daire boyunca tam bir simetri oluşmasını engellemektedir. Bu durum matematiksel olarak kusursuz bir düzen yerine, el işçiliğine bağlı doğal bir varyasyon ortaya çıkarmaktadır. Böylece eser, dairesel geometri ve tekrar kavramlarını minimal bir renk düzeni içinde yorumlayan sade fakat dengeli bir kompozisyon niteliği taşımaktadır.