Bu eser, merkezden dışa doğru ilerleyen eş merkezli dairelerin oluşturduğu dairesel bir yapı üzerine kuruludur. Beyaz zemin üzerinde yer alan mavi ve yeşil renkli alanlar, dairenin belirli bir bölümünde yoğunlaşarak kompozisyonda tek yönlü bir radyal vurgu oluşturmaktadır. Bu yerleşim, dairesel yüzeyde dengeli bir simetri kurmaktan çok belirli bir açı yönünde gelişen bir hareket hissi meydana getirir. Renkli bölümlerin yalnızca dairenin bir kısmında toplanması, kompozisyonda belirgin bir asimetrik denge oluşturur. Bu durum matematiksel açıdan düzenli bir açı bölünmesini engellerken, esere yön duygusu ve görsel dinamizm kazandırmaktadır. Aynı zamanda el işçiliğine bağlı küçük düzensizlikler, dairesel formun içinde doğal bir varyasyon oluşturarak eserin organik karakterini güçlendirmektedir. Bu yönüyle çalışma, dairesel geometri, yön ve asimetrik denge ilişkisini bir araya getiren özgün bir kompozisyon olarak değerlendirilebilir.